بازوهای کوتاه تیرانوسوروس رکس (T. rex) همواره موضوع کنجکاوی و شوخی بودهاند. تحقیقات جدید دانشگاه کالج لندن نشان میدهد که این اندامهای کوچک، نتیجه سازگاری تکاملی با افزایش قدرت و اندازه جمجمه و فک این دایناسورها بوده است.
محققان با بررسی ۶۱ گونه از دایناسورهای گوشتخوار، دریافتند که کوچک شدن بازوها با قویتر شدن آروارهها همراه بوده است. این امر به ویژه در مواجهه با شکار عظیمالجثه مانند ساروپودها، منطقی به نظر میرسد، جایی که قدرت فک برای بقا حیاتیتر از قدرت بازو بوده است. [IMAGE_1]
اگرچه بازوها کوچک شدند، اما احتمالاً کاربردهای ثانویه مانند کمک به بلند شدن یا حتی ایجاد جراحت به شکار داشتهاند. این یافتهها درک ما را از تکامل پیچیده دایناسورهای گوشتخوار غنیتر میکند.