حداقل فاصله کانونی 2.50 متر (98.43 اینچ) یک مشخصه کلیدی در سیستمهای اپتیکی است که دورترین نقطه قابل فوکوس واضح را تعیین میکند. این پارامتر برای کاربردهایی مانند لنزهای تلهفوتو، تجهیزات نظارتی و برخی دستگاههای پزشکی اهمیت دارد.
از منظر مهندسی اپتیک، این فاصله تابعی از طراحی لنز، شامل فاصله کانونی، انحنای عدسیها و ضریب شکست مواد است. معادله لنز پایه، اساس محاسبات فیزیکی این پارامتر را تشکیل میدهد.
انتخاب تجهیزات با حداقل فاصله کانونی مناسب، مانند 2.50 متر، برای دستیابی به کیفیت تصویر مطلوب و کارایی بهینه در کاربردهای تخصصی امری ضروری است.