ویژگیهای فنی روکش اتصالات
روکشهای اتصالات طیف گستردهای از محصولات را شامل میشوند که هر یک برای کاربردهای خاص و با ویژگیهای فنی منحصر به فردی طراحی شدهاند. هدف اصلی تمامی این محصولات، ایجاد یک لایه محافظت کننده پایدار در برابر خوردگی و عوامل محیطی در نقاط آسیبپذیر سیستم لولهکشی است.
انواع روکش اتصالات
روکشهای حرارتی شرینک (Heat Shrink Sleeves)
این نوع روکشها معمولاً بر پایه پلیالفینهای شبکهای شده تولید میشوند و دارای یک لایه چسب حرارتی فعال شونده هستند. با اعمال حرارت، روکش منقبض شده و چسب آن فعال میشود تا یک مهر و موم کامل و مقاوم در برابر آب و عوامل خورنده ایجاد کند. این روکشها مقاومت مکانیکی و چسبندگی بسیار بالایی دارند و برای محافظت از اتصالات جوشی در خطوط انتقال نفت، گاز و آب با قطرهای مختلف بسیار پرکاربرد هستند. مدلهای دو لایه و سه لایه با چسبهای بوتيل و اپوکسی در بازار موجودند که هر یک متناسب با پوشش اصلی خط (مانند 3LPE یا FBE) انتخاب میشوند.
روکشهای سرد اجرا (Cold Applied Tapes and Wraps)
روکشهای سرد اجرا شامل نوارهای خود چسب بر پایه لاستیک بوتیل، PVC یا پلیاتیلن هستند که بدون نیاز به حرارت و تنها با فشار دست یا ابزارهای ساده قابل نصب میباشند. این محصولات برای ترمیم پوششهای آسیبدیده، محافظت از فلنجها و اتصالات مکانیکی، و همچنین در شرایطی که استفاده از شعله خطرناک است، ایدهآل هستند. سرعت اجرای بالا، سهولت استفاده و عدم نیاز به تجهیزات خاص از مزایای این روکشها محسوب میشود. نوارهای پترولاتیوم (Petrolatum Tapes) نیز زیرمجموعهای از این دسته هستند که برای محیطهای با رطوبت بالا و حفاظت از سازههای دریایی و زیرزمینی کاربرد دارند.
روکشهای مایع و اپوکسی (Liquid Coatings and Epoxies)
این روکشها معمولاً شامل سیستمهای دو جزئی (اپوکسی، پلیاورتان) هستند که به صورت مایع روی سطح اعمال میشوند و پس از واکنش شیمیایی سخت و مقاوم میگردند. روکشهای مایع برای محافظت از اشکال هندسی پیچیده، شیرآلات، اتصالات نامنظم و سطوحی که روکشهای نواری یا شرینک به خوبی روی آنها قرار نمیگیرند، مناسب هستند. آنها مقاومت شیمیایی و سایشی بسیار بالایی دارند و میتوانند به عنوان پوشش نهایی یا پرایمر برای سایر روکشها استفاده شوند.
مهمترین شاخصههای فنی روکش اتصالات
مقاومت در برابر خوردگی
توانایی روکش در جلوگیری از تماس عوامل خورنده با سطح فلز، اساس کار آن است. این مقاومت باید در طولانی مدت و در شرایط عملیاتی مختلف حفظ شود.
چسبندگی
قدرت چسبندگی روکش به سطح لوله و همچنین به پوشش اصلی خط لوله، ضامن عملکرد موثر آن است. این ویژگی باید در برابر تغییرات دما و رطوبت پایدار باشد.
مقاومت مکانیکی
روکش باید در برابر ضربه، سایش، فشارهای خاک و جابجاییهای احتمالی مقاوم باشد تا از آسیب فیزیکی به پوشش و سطح زیرین جلوگیری کند.
مقاومت در برابر اشعه فرابنفش (UV)
برای روکشهایی که در معرض نور خورشید قرار میگیرند، مقاومت در برابر اشعه UV از اهمیت بالایی برخوردار است تا از تخریب و تجزیه مواد روکش جلوگیری شود.
مقاومت شیمیایی
توانایی روکش در تحمل تماس با مواد شیمیایی موجود در خاک، آب یا سیال در حال انتقال بدون از دست دادن خواص محافظتی.
عایق الکتریکی
روکشهای اتصالات باید دارای خواص عایق الکتریکی مناسب باشند تا سیستم حفاظت کاتدیک لوله را مختل نکنند و از ایجاد مسیرهای جریان سرگردان جلوگیری کنند.