مشخصات فنی مهارکش
انواع مهارکش بر اساس اتصالات انتهایی
مهارکشها بر اساس نوع اتصالات انتهایی خود به انواع مختلفی تقسیم میشوند که هر یک برای کاربردهای خاصی طراحی شدهاند:
مهارکش چشمی-چشمی (Eye-to-Eye Turnbuckle)
این نوع دارای دو حلقه چشمی در دو انتها است که برای اتصال به قلابها، شگلها یا سایر اجزای دارای پین مناسب است. این طراحی امکان اتصال آسان و انعطافپذیر را فراهم میکند و یکی از رایجترین انواع مهارکش محسوب میشود.
مهارکش قلاب-قلاب (Hook-to-Hook Turnbuckle)
با داشتن دو قلاب در دو انتها، این مهارکش برای اتصال سریع به حلقهها یا نقاط اتصال که نیاز به باز و بسته شدن مکرر دارند، ایدهآل است. اگرچه سرعت اتصال بالایی دارد، اما ممکن است از نظر ایمنی در برابر باز شدن ناخواسته کمی ضعیفتر از انواع چشمی یا فکی باشد.
مهارکش فکی-فکی (Jaw-to-Jaw Turnbuckle)
مهارکشهای فکی دارای دو فک بازشونده با پین و اشپیل در هر دو انتها هستند. این نوع اتصال محکم و ایمن را برای کابلها و سیمبکسلها فراهم میکند و اغلب در کاربردهای سنگین و جایی که نیاز به ایمنی بالا است، به کار میرود.
مهارکش ترکیبی (Combination Turnbuckle)
انواع ترکیبی مانند چشمی-قلاب، چشمی-فکی یا قلاب-فکی برای انطباق با نیازهای خاص اتصال در یک سیستم مورد استفاده قرار میگیرند و انعطافپذیری بیشتری را ارائه میدهند.
جنس و پوشش مهارکش
انتخاب جنس مناسب برای مهارکش ارتباط مستقیمی با محیط کاربرد و میزان مقاومت مورد نیاز در برابر خوردگی و تنش دارد:
فولاد کربن گالوانیزه
رایجترین نوع مهارکش از فولاد کربن ساخته شده و سپس با فرآیند گالوانیزاسیون گرم یا سرد پوشش داده میشود. این پوشش مقاومت خوبی در برابر زنگزدگی و خوردگی در محیطهای بیرونی و صنعتی فراهم میکند.
فولاد ضد زنگ (استنلس استیل)
برای محیطهای بسیار خورنده مانند کاربردهای دریایی، شیمیایی یا غذایی، مهارکشهای استنلس استیل (معمولاً گرید ۳۰۴ یا ۳۱۶) بهترین گزینه هستند. استنلس استیل ۳۱۶ مقاومت بالاتری در برابر کلر و آب شور دارد.
فولاد آلیاژی
در برخی کاربردهای خاص که نیاز به مقاومت مکانیکی بسیار بالا و وزن کمتر است، از فولادهای آلیاژی ویژه استفاده میشود.
ملاحظات فنی و ایمنی
در هنگام استفاده از مهارکش، توجه به چند نکته فنی و ایمنی ضروری است:
ظرفیت بار کاری (WLL) و ضریب ایمنی
هر مهارکش دارای ظرفیت بار کاری مشخصی است که نباید از آن تجاوز کرد. ضریب ایمنی معمولاً بین ۴:۱ تا ۵:۱ برای جلوگیری از شکست ناگهانی در نظر گرفته میشود، به این معنی که نیروی شکست واقعی چندین برابر WLL است.
رزوه و مکانیزم تنظیم
اکثر مهارکشها از رزوه چپگرد و راستگرد استفاده میکنند تا با چرخش بدنه مرکزی، دو انتها به طور همزمان به هم نزدیک یا از هم دور شوند. این مکانیزم تنظیم دقیق و آسان کشش را ممکن میسازد. کیفیت رزوه در پایداری و عملکرد طولانیمدت مهارکش حیاتی است.
استانداردها
تولید مهارکش باید مطابق با استانداردهای بینالمللی مانند DIN 1480 (برای مهارکشهای آلمانی)، US Federal Specification FF-T-791b (برای مهارکشهای آمریکایی) یا سایر استانداردهای معتبر باشد. این استانداردها شامل ابعاد، جنس، ظرفیت بار و روشهای تست هستند.
بازرسی دورهای مهارکشها برای شناسایی هرگونه خوردگی، ترک، تغییر شکل یا سایش در رزوه و اتصالات بسیار مهم است تا از ایمنی سیستم اطمینان حاصل شود. هرگونه آسیب دیدگی باید منجر به تعویض فوری مهارکش شود.