مطالعهای جدید در مجله Journal of Neuroscience فاش کرده است که سرگرمی پرندهنگری میتواند ساختار مغز را به طور قابل توجهی تغییر دهد. پرندهنگران حرفهای، در مقایسه با مبتدیان، دارای نواحی مغزی متراکمتری در بخشهای مرتبط با توجه و ادراک هستند.
[IMAGE_1] این «فشردگی» ساختاری مستقیماً با دقت بالای آنها در شناسایی پرندگان مرتبط است، حتی برای گونههای ناآشنا. نکته مهمتر این است که این مزایای ساختاری با افزایش سن پایدار باقی میمانند و به ایجاد «ذخیره شناختی» کمک میکنند که میتواند در دوران سالمندی محافظ مغز باشد.
این یافتهها نشان میدهند که فعالیتهای ذهنی پیچیده، که نیازمند تلفیق ادراک، توجه و حافظه هستند، میتوانند انعطافپذیری عصبی را تحریک کرده و به حفظ سلامت شناختی در طول زندگی کمک کنند.
