5 دقیقه مطالعه
چرا خودروسازان درب‌های "خودکشی" را پس از دهه ۶۰ میلادی کنار گذاشتند؟

چرا خودروسازان درب‌های "خودکشی" را پس از دهه ۶۰ میلادی کنار گذاشتند؟

فهرست مطالب

درب‌های خودرو که با نام «درب‌های خودکشی»، «درب‌های لولایی عقب»، «درب‌های صدفی» یا عناوین اختصاصی دیگر شناخته می‌شوند، یادگاری از دوران متفاوتی در صنعت خودروسازی هستند. این نوع طراحی درب که از سمت مخالف لولا باز می‌شود، ریشه در ساخت کالسکه در دوران پیش از اختراع خودرو دارد، به همین دلیل است که خودروسازانی مانند رولزرویس از اصطلاح «درب‌های کالسکه» (Coach Doors) استفاده می‌کنند. این سبک طراحی در خودروهای پیش از دهه ۱۹۶۰ میلادی، به ویژه در میان خودروسازان اروپایی، بسیار محبوب بود. خودروهای آمریکایی مانند لینکلن‌های دهه ۶۰ و تاکر ۴۸ نیز از این نوع درب بهره می‌بردند. اگرچه این سبک طراحی از مد افتاد، اما کاملاً به فراموشی سپرده نشد. امروزه رولزرویس بر روی تمامی مدل‌های خود درب‌های کالسکه را ارائه می‌دهد که برای ورود و خروج سرنشینان، به‌ویژه شخصیت‌های مهم یا هنگام ورود بر فرش قرمز، مناسب است. فراری نیز در حال حاضر درب‌های کالسکه را بر روی شاسی‌بلند Purosangue خود عرضه می‌کند.

اما برای ما انسان‌های معمولی با شغل‌های معمولی، آخرین خودرویی که با درب‌های خودکشی به بازار عرضه شد، احتمالاً شاسی‌بلند بسیار فراموش‌شده Mazda MX-30 با درب‌های «Freestyle» بود که مزدا در سال ۲۰۲۲ فروش آن را در ایالات متحده متوقف کرد. در سال ۲۰۲۱، فروش BMW i3 که به سختی درب خودکشی داشت، پایان یافت. تویوتا FJ با درب‌های لولایی عقب در سال ۲۰۱۴ از خط تولید خارج شد، و مینی کوپر کلابمن نیز با همان طرح درب نیمه (Half-door) کنار رفت. در سال ۲۰۱۱، دو خودروی دوست‌داشتنی دیگر با درب‌های صدفی، یعنی مزدا RX-8 و هوندا المنت، از بازار خداحافظی کردند. امروزه، رولزرویس در این زمینه سلطه دارد.

درب‌های خودکشی؛ دلیلی برای نامشان

ممکن است با شنیدن نام «درب‌های خودکشی»، کمی احساس تعجب کنید و بپرسید چرا خودروسازان کمتر از این ویژگی جذاب استفاده می‌کنند؟ نام این درب‌ها تا حدی گویای خطرناک بودن احتمالی آن‌ها، به‌خصوص در دوران پیش از کمربند ایمنی، است. طراحی لولای عقب به گونه‌ای بود که حتی اگر درب کمی نیمه‌باز می‌ماند، فشار هوا ناشی از حرکت رو به جلو خودرو می‌توانست درب را باز کند و سرنشینان بدون مهار، هیچ راهی برای بستن آن در شرایط اضطراری نداشتند. حتی زمانی که خودرو پارک بود نیز وضعیت چندان ایمن نبود. اگر خودروی دیگری به درب باز شده با لولای عقب برخورد می‌کرد، درب به جای کنده شدن، می‌توانست به سمت سرنشین باز شود و به او آسیب برساند.

یک دلیل مدرن‌تر برای ناپدید شدن خودروهای با درب نیمه نیز وجود دارد: عدم وجود ستون B. این ستون ساختاری که معمولاً پشت پنجره راننده و قبل از پنجره سرنشین عقب قرار دارد، برای استحکام در برابر ضربات جانبی خودرو حیاتی است. همانطور که لس آنجلس تایمز اشاره کرده است، هوندا المنت، خودرویی که شبیه توستر کوچک است، به دلیل داشتن درب‌های صدفی، امتیاز ضعیفی در تست ضربه جانبی از سوی موسسه بیمه ایمنی بزرگراه‌ها دریافت کرد. مدل‌های امروزی با درب‌های کالسکه، مانند فانتوم، دارای ستون B ضخیمی هستند که ورود و خروج را چندان آسان نمی‌کند. بنابراین، هرچند این ویژگی از دیدگاه مدرن ما جذاب به نظر می‌رسد، احتمالاً بهتر است در گذشته باقی بماند. البته، برخی خودروسازان در حال یافتن راه‌حل‌هایی برای ساخت خودروهایی با درب کالسکه و بدون ستون B هستند که بتوانند تست‌های تصادف را نیز با موفقیت پشت سر بگذارند، مانند Genesis GV90 آینده.

تأثیر بر طراحی و ایمنی خودرو

کنار گذاشتن درب‌های لولایی عقب توسط اکثر خودروسازان، عمدتاً ناشی از الزامات فزاینده ایمنی و تغییرات در استانداردهای تصادف بود. با پیشرفت تکنولوژی و تمرکز بیشتر بر حفظ جان سرنشینان، سازندگان مجبور به تقویت ساختار شاسی و بدنه خودرو شدند. ستون B نقش کلیدی در حفظ یکپارچگی کابین در هنگام تصادفات جانبی ایفا می‌کند و حذف یا کوچک کردن آن برای جای دادن درب‌های لولایی عقب، ایمنی خودرو را به شدت کاهش می‌داد. به همین دلیل، طراحی درب‌های سنتی که از جلو لولا دارند و با ستون B همراه می‌شوند، به استانداردی غالب تبدیل شد.

با این حال، این بدان معنا نیست که ایده درب‌های لولایی عقب کاملاً کنار گذاشته شده است. خودروسازان لوکس مانند رولزرویس و فراری، با تکیه بر برند و توانایی‌های مهندسی خود، توانسته‌اند راهکارهایی برای ادغام این سبک درب با استانداردهای بالای ایمنی امروزی بیابند. این خودروها معمولاً از سیستم‌های قفل‌کننده پیشرفته و مواد با استحکام بالا بهره می‌برند تا ضمن حفظ زیبایی و راحتی، ایمنی لازم را نیز تامین کنند. همچنین، استفاده از این درب‌ها در خودروهای بسیار خاص و لوکس، ماهیت تشریفاتی و تجملاتی آن‌ها را تقویت می‌کند و تجربه کاربری متفاوتی را ارائه می‌دهد.

نوآوری‌های احتمالی در آینده

با وجود چالش‌های فنی، علاقه به طراحی‌های غیرمتعارف مانند درب‌های خودکشی یا کالسکه هرگز به طور کامل از بین نرفته است. صنعت خودروسازی همواره در جستجوی راه‌های جدید برای ایجاد تمایز و ارائه تجربه‌های نوآورانه به مشتریان است. ممکن است در آینده شاهد معرفی خودروهایی باشیم که با بهره‌گیری از مواد پیشرفته، سیستم‌های بازشو و قفل‌کننده هوشمند، و طراحی‌های ساختاری خلاقانه، بتوانند زیبایی درب‌های لولایی عقب را با بالاترین سطوح ایمنی ترکیب کنند.

این نوآوری‌ها می‌توانند شامل استفاده از نسل جدید آلیاژهای فلزی فوق سبک و مقاوم، سیستم‌های بازشوی الکترونیکی که باز شدن ناخواسته درب را غیرممکن می‌سازند، و ادغام ستون‌های پنهان یا متحرک باشند. هدف نهایی، ارائه خودروهایی است که هم از نظر بصری جذاب و منحصر به فرد باشند و هم بالاترین استانداردهای ایمنی را رعایت کنند. رقابت در این زمینه می‌تواند به ظهور طرح‌هایی منجر شود که پیش از این غیرممکن به نظر می‌رسیدند و تعریف ما از طراحی درب خودرو را دگرگون کنند.

سوالات متداول

درب‌های خودکشی به چه دلایلی خطرناک بودند؟
این درب‌ها به دلیل داشتن لولای عقب، در صورت باز شدن جزئی در حین حرکت، می‌توانستند به دلیل فشار هوا کاملاً باز شوند و کنترل آن‌ها از دست راننده خارج شود. همچنین، در تصادفات، درب‌ها ممکن بود به جای کنده شدن، به سمت سرنشین بازگردند.
آیا درب‌های خودکشی امروزه نیز تولید می‌شوند؟
بله، خودروسازان لوکس مانند رولزرویس و فراری، مدل‌هایی با درب‌های کالسکه (شبیه درب‌های خودکشی) تولید می‌کنند. این خودروسازان با استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته، استانداردهای ایمنی لازم را رعایت می‌کنند.
ستون B در طراحی خودرو چه نقشی دارد؟
ستون B بخشی حیاتی از ساختار بدنه خودرو است که بین درب‌های جلو و عقب قرار دارد و استحکام کابین را در برابر ضربات جانبی افزایش می‌دهد. حذف یا تضعیف آن، ایمنی خودرو را به شدت کاهش می‌دهد.
مریم
مریم حسینی

متخصص اقتصاد کلان و بازارهای مالی با نگاهی استراتژیک به فرصت‌های سرمایه‌گذاری.

دسته‌بندی‌ها و محصولات مرتبط
اشتراک‌گذاری:

نظرات کاربران