ری کورزویل، آیندهنگر مشهور، پیشبینی کرده است که تا سال ۲۰۲۹، بشریت به «سرعت گریز از طول عمر» دست خواهد یافت. این بدان معناست که پیشرفتهای پزشکی به حدی سریع خواهند بود که هر سال، طول عمر ما بیش از یک سال افزایش مییابد و عملاً زمان بیشتری به زندگی اضافه میشود.
با وجود خوشبینی کورزویل، این ایده با چالشهای قابل توجهی روبرو است. دستیابی به این هدف نیازمند پیشرفتهای گسترده در فناوریهای پزشکی و اطمینان از دسترسی عادلانه جهانی به این دستاوردهاست. مسائلی مانند درمان سرطان و بیماریهای دیگر، همراه با خطرات ناگهانی زندگی، همچنان موانع بزرگی محسوب میشوند.
اگرچه سرعت گریز از طول عمر میتواند فرصتهای بیسابقهای ایجاد کند، اما نگرانیهایی در مورد تأثیرات اجتماعی، اقتصادی و اخلاقی آن نیز وجود دارد. در حال حاضر، این مفهوم همچنان در حد یک پیشبینی باقی مانده است.
