آیا تا به حال به این فکر کردهاید که در دریای وظایف روزمره، چقدر از زمان خود را صرف کارهای واقعاً مهم میکنید؟ نویسنده این مطلب با استفاده از چتجیپیتی و فلسفه «با چرایی شروع کن» سایمون سینک، سفری کاوشی به عادات کاری خود آغاز کرد.
این رویکرد، به جای تمرکز بر سرعت، بر درک دلیل انجام هر کار تأکید داشت. نتایج، آشکارکننده «بهرهوری کاذب» بودند؛ فعالیتهایی که حس پیشرفت میدهند اما ارزشی واقعی ندارند. چتجیپیتی الگوهایی چون تغییر مداوم زمینه، تله فوریت و بررسی بیمورد ایمیلها را شناسایی کرد.
با بازنگری وظایف بر اساس «چرایی»، نویسنده توانست جریان کاری خود را حول محور هدفمندی بازسازی کند و از هدر رفتن انرژی ذهنی جلوگیری نماید. این تجربه نشان داد که هوش مصنوعی میتواند ابزاری قدرتمند برای خوداندیشی و دستیابی به بهرهوری واقعی و معنادار باشد.
