تجمع پیوند، که به آن تجمیع پیوند نیز گفته میشود، روشی برای افزایش پهنای باند و قابلیت اطمینان در شبکههای کامپیوتری است. این تکنیک با ترکیب چندین اتصال فیزیکی شبکه (مانند کابلهای اترنت) به یک اتصال منطقی واحد، ظرفیت انتقال داده را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
هدف اصلی این فناوری، ایجاد یک مسیر ارتباطی قویتر و با توان عملیاتی بالاتر است. این امر به ویژه در محیطهایی که حجم بالایی از ترافیک داده وجود دارد، مانند مراکز داده یا اتصالات حیاتی بین سوئیچهای شبکه، اهمیت پیدا میکند. تجمع پیوند با مکانیزمهایی مانند LACP (IEEE 802.1AX) تضمین میکند که در صورت قطع شدن یکی از لینکهای فیزیکی، ترافیک به صورت خودکار به لینکهای باقیمانده هدایت شده و ارتباط شبکه قطع نشود.
این روش به طور گسترده در سرورها، سوئیچها، و سیستمهای ذخیرهسازی برای بهینهسازی عملکرد شبکه و جلوگیری از گلوگاههای ترافیکی استفاده میشود. با وجود پیچیدگیهای اولیه در پیکربندی، مزایای حاصل از افزایش پهنای باند و اطمینانپذیری، آن را به یک ابزار ضروری در زیرساختهای شبکهای مدرن تبدیل کرده است.
