گرافیک مجتمع با پردازنده (IGP) رویکردی نوین در طراحی تراشههاست که واحد پردازش گرافیکی (GPU) را در کنار واحد پردازش مرکزی (CPU) بر روی یک سیلیکون واحد جای میدهد. این ادغام، مصرف انرژی را کاهش داده و امکان ساخت دستگاههای نازکتر و سبکتر را فراهم میآورد.
در این معماری، GPU از حافظه اصلی سیستم (RAM) به جای حافظه گرافیکی اختصاصی (VRAM) استفاده میکند. این اشتراکگذاری حافظه، گرچه هزینهها و پیچیدگی را کاهش میدهد، اما میتواند منجر به محدودیت در پهنای باند و در نتیجه، کاهش عملکرد در وظایف گرافیکی سنگین شود.
با وجود محدودیتهای ذاتی، پیشرفتهای مداوم در معماری IGPها، به ویژه توسط اینتل و ایامدی، عملکرد آنها را برای کارهای روزمره، بازیهای سبک و پردازش ویدئو بهینهسازی کرده است. IGPها همچنان راهحلی ایدهآل برای لپتاپهای اقتصادی، کامپیوترهای اداری و سیستمهای کممصرف باقی ماندهاند.
