جنگ در ایران تأثیرات گستردهای بر اقتصاد بنگلادش گذاشته و منجر به افزایش هزینههای سوخت و کاهش درآمد برای شهروندان شده است. طارق الاسلام، راننده موتور که پس از ورشکستگی کسبوکار پوشاک خود به اشتراکگذاری سواری روی آورده، ساعات طولانی را در صفهای بنزین میگذراند. او میگوید این کمبود سوخت، که آن را به اختلالات ناشی از جنگ در ایران مرتبط میداند، درآمد او را به شدت کاهش داده و تأمین معاش خانوادهاش، از جمله هزینههای دانشگاه دخترش و پسرش را دشوار ساخته است.
این وضعیت که در بنگلادش، کشوری با وابستگی بالا به واردات سوخت، مشهود است، بحران انرژی را تشدید کرده و بر زندگی روزمره، تولیدات صنعتی و چشمانداز رشد اقتصادی تأثیر منفی گذاشته است. با افزایش تنشهای جهانی، هزینهها بالا رفته و عرضه سوخت با مشکل مواجه شده است.
بحران انرژی بر اقتصاد بنگلادش سنگینی میکند
افزایش قیمت انرژی همچنین فشار زیادی بر بودجه بنگلادش وارد کرده است. پیشبینی میشود که دولت در فصل آوریل تا ژوئن، در صورت تداوم بالا بودن قیمتهای جهانی، حدود ۱.۷ میلیارد دلار بیشتر برای یارانههای گاز مایع طبیعی (LNG) هزینه کند. بنگلادش برای تأمین نیازهای خود به دنبال منابع جدید سوخت، از جمله از طریق هند است.
بانک توسعه آسیایی در اواخر ماه آوریل، پیشبینی رشد اقتصادی برای کشورهای در حال توسعه آسیا و اقیانوسیه را کاهش داد و هشدار داد که اختلالات ناشی از جنگ، اقتصادها را کند کرده و تورم را افزایش خواهد داد. این بانک اکنون انتظار رشد ۴.۷ درصدی در سال ۲۰۲۶ را دارد، در حالی که انتظار میرود تورم با افزایش قیمت نفت و تشدید شرایط مالی به ۵.۲ درصد برسد.
در حال حاضر، مقامات بنگلادش اقدامات ریاضتی را برای مدیریت بحران آغاز کردهاند. کمبود گاز و دیزل منجر به قطع مکرر برق در مناطق صنعتی شده است. دولت همچنین کارخانههای تولید کود را برای هدایت گاز به نیروگاهها تعطیل کرده و ساعات کاری مراکز خرید در شب را محدود کرده و سهمیهبندی سوخت را اجرا نموده است.
بانک جهانی در ماه آوریل پیشبینی کرد که رشد اقتصادی بنگلادش در سال مالی منتهی به ژوئن ۲۰۲۶ به ۳.۹ درصد کاهش یابد. این بانک هشدار داده است که درگیری طولانیمدت در خاورمیانه میتواند تورم را افزایش دهد، کسری تراز تجاری را گسترش دهد و از طریق یارانههای بالاتر انرژی، به وضعیت مالی عمومی فشار وارد کند.
صنعت پوشاک بنگلادش با کاهش صادرات آسیب دیده است
رهبران کسبوکار اعلام کردهاند که بحران انرژی هزینهها را در بنگلادش، دومین صادرکننده بزرگ پوشاک در جهان پس از چین، افزایش داده و صادرات این صنعت را که ستون فقرات اقتصاد این کشور است، تهدید میکند. Anwar-Ul Alam Chowdhury، رئیس اتاق صنایع بنگلادش، اظهار داشت که صادرات به اروپا و ایالات متحده ممکن است با افت قابل توجهی روبرو شود. وی ابراز نگرانی کرده است که اگر این بحران ادامه یابد، مشتریان اعتماد خود را به توانایی بنگلادش برای تحویل کالا از دست بدهند و کشورهایی مانند هند، ویتنام و کامبوج سهم بیشتری از بازار را به دست آورند.
Chowdhury افزود که تولید کارخانهها به دلایل مختلف ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش یافته و وضعیت از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بدتر شده است. او تخمین زد که هزینههای کسبوکار حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد افزایش یافته است. Alvi Islam، مدیر Arrival Fashion Limited، توضیح داد که تولیدکنندگان با افزایش هزینههای مواد اولیه مبتنی بر نفت، مانند نخهای خیاطی، کیسههای پلاستیکی و کارتنها مواجه هستند. همچنین، هزینه ژنراتورهای دیزلی برای مقابله با قطعی برق نیز افزایش یافته است. این شرکت که سالانه حدود ۴۰ میلیون دلار صادرات دارد، اکنون مجبور است حداقل چهار ساعت در روز از ژنراتور استفاده کند.
کارگران نگران معیشت خود هستند
Mosammet Runa، یکی از کارگران صنعت پوشاک، ابراز نگرانی کرده است که اگر جنگ ادامه یابد، آینده خانوادهاش به خطر خواهد افتاد. او گفت: “میلیونها نفر مانند ما به این صنعت وابسته هستند. این راه بقای ماست.” وی با اشاره به اینکه با همسرش ماهانه حدود ۴۰۰ دلار برای تأمین خانواده شش نفره خود درآمد دارند، افزود که درگیری طولانیمدت میتواند منجر به از دست رفتن مشاغل شود. او خواستار پایان یافتن درگیری شد و گفت: “ما مردم بیگناهی هستیم. دنیا نباید ما را قربانی کند.”
