مالکان یک ملک دامداری برجسته در استرالیای غربی، که به دلیل تمرکز بر گردشگری و حفاظت از محیط زیست شهرت دارد، اعلام کردهاند که این ایستگاه را برای فروش گذاشتهاند. ایستگاه وولین، با مساحت ۱۳۴,۰۰۰ هکتار و واقع در ۷۰۰ کیلومتری شمال پرت، توسط دیوید و فرانسیس پولاک برای نزدیک به دو دهه اداره شده است. این زوج در این مدت تمرکز خود را بر احیای چشمانداز طبیعی منطقه، که از اثرات چرای بیرویه در گذشته رنج میبرد، قرار دادند. رویکرد آنها در مدیریت ایستگاه و بازسازی اراضی، توجه ملی را به خود جلب کرده است.
این ایستگاه با اجرای روشهایی چون کاهش تعداد دام (de-stocking) و در سالهای اخیر، استفاده از سگهای دینگو (dingoes) به عنوان جاذبهای برای گردشگران، به مرکزی برای علاقهمندان به حفاظت از محیط زیست تبدیل شده بود. در ایمیلی که به مهمانان پیشین ارسال شد، پولاکها اعلام کردند که خبر «دشواری» را به اشتراک میگذارند و بیان داشتند که پیشرو بودن در تغییرات فرهنگی، پاداشهای بزرگی به همراه داشته اما بر روابط نیز تأثیر گذاشته است. آنها ابراز امیدواری کردهاند که کار حفاظتی تحت مالکیت جدید ادامه یابد.
پیشینه و رویکرد حفاظتی ایستگاه وولین
مالکیت خانوادگی و تحول دامداری
ایستگاه وولین در سال ۱۹۸۹ توسط والدین دیوید پولاک، برت و هلن، به قیمتی «بیش از یک میلیون دلار» خریداری شد. در آن زمان، این ملک به عنوان یک ایستگاه پرورش گوسفند فعالیت میکرد، اما خانواده پولاک، مانند بسیاری از املاک دیگر در منطقه، به سمت پرورش گاو تغییر مسیر دادند. در سال ۲۰۰۷، دیوید پولاک و برادرش ریچارد تمایل به تصاحب اجارهنامه دامداری داشتند، اما دیدگاههای متفاوتی برای آینده آن داشتند. در نهایت، رویکرد حفاظتی دیوید پولاک به جای ادامه فعالیت به عنوان یک واحد تولیدی گاو، انتخاب شد.
داستان و چشمانداز این زوج برای ایستگاه وولین اولین بار در سال ۲۰۱۷ در برنامه «Australian Story» به اشتراک گذاشته شد. دیوید پولاک همچنین کتابی با عنوان «The Wooleen Way: Renewing an Australian Resource» را در سال ۲۰۱۹ منتشر کرد که از طریق وبسایت آنها به طور گسترده تبلیغ شده است. این کتاب بر رویکردهای نوین در احیای منابع طبیعی استرالیا تمرکز دارد.
نقش دینگوها در احیای زیستبوم
اخیراً، پولاکها دیدگاه خود مبنی بر اینکه دینگوها باید به عنوان ابزاری برای کاهش فشار چرای کانگوروها و سایر حیوانات وحشی در چشمانداز دامداری پذیرفته شوند، مطرح کردند. این رویکرد در میان دامداران همسایه و بخش کشاورزی گستردهتر بحثبرانگیز است، زیرا بسیاری از کسانی که دامهای اهلی دارند، زمان و هزینه قابل توجهی را صرف مبارزه با دینگوها از طریق طعمهگذاری، تلهگذاری و شکار آنها برای محافظت از گلههای خود میکنند.
استفاده از دینگوها به عنوان بخشی از استراتژی مدیریتی، نشاندهنده تمایل پولاکها به درک عمیقتر اکوسیستم و یافتن راهحلهای پایدار برای تعارض بین دامداری و حیات وحش است. این رویکرد، که جایگزینی برای روشهای سنتی کنترل حیوانات وحشی محسوب میشود، توجه کارشناسان محیط زیست و همچنین مخالفان را به خود جلب کرده است. با این حال، به نظر میرسد هدف اصلی، ایجاد تعادل بلندمدت بین فعالیتهای اقتصادی و سلامت اکولوژیکی منطقه بوده است.
تحلیل تأثیر
فروش ایستگاه وولین پایان یک دوره مهم برای این ملک و مالکان آن است. این اقدام پرسشهایی را در مورد آینده حفاظت از اراضی وسیع در استرالیای غربی و همچنین امکانپذیری مدلهای گردشگری پایدار و مبتنی بر حفاظت مطرح میکند. با توجه به رویکرد نوآورانه پولاکها، یافتن خریداری که بتواند این میراث حفاظتی را ادامه دهد، از اهمیت بالایی برخوردار است. این اتفاق میتواند بر صنعت گردشگری منطقهای و همچنین تلاشهای گستردهتر برای احیای محیط زیست در مناطق خشک استرالیا تأثیر بگذارد.
