دانشمندان دانشگاه ویسکانسین-مدیسون در پژوهشی نوآورانه، توانستهاند بخشی از مغز موشها را وارد حالتی شبیه خواب کنند، در حالی که سایر قسمتهای مغز کاملاً فعال باقی ماندهاند. این تکنیک که از اپتوژنتیک بهره میبرد، نشان میدهد که الگوهای تناوبی "روشن و خاموش" نورونها، حتی در حالت بیداری، میتوانند فرایندهای ترمیمی حیاتی مانند تثبیت حافظه را تسهیل کنند.
موشهایی که تحت این تحریک موضعی قرار گرفتند، توانستند وظایف حافظهای را به خوبی موشهایی که خواب کامل داشتند، انجام دهند. این یافتهها که در مجله Nature Neuroscience منتشر شده، درک ما را از نقش الگوهای خاص فعالیت مغزی در ترمیم و یادگیری عمیقتر کرده و دریچهای به سوی راهکارهای بالقوه برای مقابله با اختلالات شناختی باز میکند، هرچند هنوز تا کاربرد عملی در انسان فاصله زیادی وجود دارد.
