مطالعات جدید حاکی از آن است که مهارتهای اکتسابی در پرندهنگری، به ویژه در میان افراد باتجربه، منجر به تغییرات ساختاری و عملکردی در مغز میشود. این تغییرات، مشابه تأثیر یادگیری زبان یا موسیقی، به تقویت «ذخایر شناختی» مغز کمک کرده و توانایی آن را برای مقابله با پیری و آسیب افزایش میدهد.
پژوهشی با بررسی مغز پرندهنگران حرفهای و تازهکار، نشان داد که متخصصان در شناسایی گونههای پرندگان، به ویژه گونههای کمتر آشنا، عملکرد بهتری دارند. این برتری با افزایش فعالیت در نواحی مغزی مرتبط با پردازش بصری، توجه و حافظه کاری همراه است. همچنین، ساختار مغزی پرندهنگران باتجربه پیچیدهتر و سازمانیافتهتر به نظر میرسد و کاهش اثرات پیری در آنها کمتر است.
این یافتهها این ایده را تقویت میکنند که درگیر شدن در سرگرمیهای تخصصی که نیازمند مهارتهای شناختی پیچیده است، میتواند به سلامت بلندمدت مغز کمک کند. اگرچه تحقیقات بیشتری برای تأیید قطعی این رابطه لازم است، اما پرندهنگری به عنوان یک فعالیت بالقوه مفید برای تقویت تواناییهای ذهنی در دوران سالمندی مطرح میشود.
